Valse pepers Terugkeer

Jamaicaanse "peper"

Warme, gekruide neus met een overheersende eugenolgeur die doet denken aan kruidnagel en versgemalen muskaatnoot, met bitter-branderige noten van jeneverbessen of Tasmaanse bessen, een subtiel vleugje kaneel en een tikje peper, maar ook die frisse citroen- en mentholnoten van eucalyptusbladen.
  • 5,70 € inclusief btw

    Doos van 60g (2.12 oz) Prijs per kilogram : 95,00 €

Botanisch : Pimenta dioica
Oorsprong : Mexico
Bestanddelen : 100% Jamaicaanse "peper"
Conservering : Bewaren op een droge, koele en donkere plaats
Schaal van Le Comptoir des Poivres (?) : 5-6
Ref. : PLM01_P

Jamaicaanse "peper"
Pimenta dioica

Deze specerij wordt vaak onterecht “Jamaicapeper” of “piment” genoemd, maar ze behoort tot geen van beide families. Het is correcter om ze net als de Engelsen “allspice” of “vierkruidenspecerij” te noemen, haar aroma doet namelijk denken aan de vier voornaamste specerijen. Ze wordt eveneens nagelpeper, Amomi of Mexicaanse peper of piment genoemd.


De boom is afkomstig uit tropische Amerika, meer bepaald de regio van de Antillen, en behoort tot de Myrtaceae of de Mirtefamilie. Hij wordt voornamelijk gekweekt in Jamaica en in de tropische gebieden in Amerika, Guatemala, Honduras, Mexico.

De pimentboom of mirteboom zoals de boom ook wel wordt genoemd, kan tot 10 meter hoog worden en tot 100 jaar lang vruchten dragen. Hij is van juni tot augustus bedekt met mooie witte bloemetjes, die vervolgens ronde besjes worden, zo dik als een erwt. Ze worden roder worden naarmate ze rijpen. Net als de peperbessen worden deze besjes onrijp geplukt en in de zon gedroogd, wat hen die elegante bruine kleur geeft.

Verscheidene pogingen om de boom ook elders te planten, zijn mislukt. De Engelsen hebben het geprobeerd in Indië en andere pogingen in Sri Lanka, Maleisië en Australië hebben ook niets opgebracht.

De boom groeit in het wild op de Antillen, in Centraal-Amerika en in het noordelijke deel van Zuid-Amerika.

De specerij werd voor het eerst naar Europa geïmporteerd door Columbus en onterecht gedoopt tot “Jamaicapeper”, deels omwille van een gebrekkige botanische kennis natuurlijk, maar ook om economische redenen, om het product te kunnen verkopen als een “zeldzame specerij” en het peperduur te verkopen.

De Maya’s gebruikten het om hun doden te balsemen. Vandaag wordt het in de Antilliaanse keuken dagdagelijks verwerkt in visbereidingen en de heerlijke lokale worstjes.

De “Jamaicapeper” wordt ook toegevoegd aan bepaalde koekjes en in ketchup (een oude Chinese uitvinding en een product van topkwaliteit, zolang we het niet hebben over de geïndustrialiseerde Amerikaanse variant vol suikers en smaakstoffen, die iedereen helaas kent) en tevens gebruikt bij de bereiding van de likeuren Bénédictine en Chartreuse.

Deze uitzonderlijke specerij is in onze contreien niet zo gekend, wat heel spijtig is want ze zit bomvol aroma’s.
Te verwerken in soepen, ragouts, terrines en marinades. Ze past goed bij bepaalde soorten vis, sardines, ansjovis, makreel en vooral bij haring. Perfect in combinatie met vleessoorten zoals duif, parelhoen en lamsvlees. Wij raden je zeker aan om deze specerij te gebruiken in stoofpotten, bij gesmoord vlees en andere ragouts. Ze gaat ook hand in hand met verse fruitsalades met meloen, ananas, aardbijen, vijgen enz...

Geen klantenbeoordelingen op het moment.

Schrijf uw recensie

Jamaicaanse "peper"

Jamaicaanse "peper"

Warme, gekruide neus met een overheersende eugenolgeur die doet denken aan kruidnagel en versgemalen muskaatnoot, met bitter-branderige noten van jeneverbessen of Tasmaanse bessen, een subtiel vleugje kaneel en een tikje peper, maar ook die frisse citroen- en mentholnoten van eucalyptusbladen.